Richard vindt zijn plek op de golfbaan

Door Neeltje Waagmeester en Claudia Degeling

Richard had een duidelijke wens. Hij wilde weer werken. Niet zomaar ergens, maar op een plek die bij hem past en waar zijn ervaring in het groen tot zijn recht komt. Op een manier die hij kan volhouden. Dit voorjaar is dat gelukt. Richard werkt bij The International Golf Club in Badhoevedorp. 'Werk en privé zijn nu goed in balans', vertelt Richard. 'Ik denk dat ik nu de ideale basis heb gevonden.' 

Een moeilijke periode 
Richard werkte eerder in het groen en later als greenkeeper op een golfbaan. Dat werk paste bij hem. In 2013 werd bij Richard een vorm van autisme vastgesteld. Dat gaf hem meer inzicht in zichzelf. Toch volgde een moeilijke periode. In 2021 raakte hij overspannen, kreeg paniekaanvallen en kon zijn werk niet meer goed volhouden. 'Ik kon mijn focus nog wel op één ding zetten', vertelt hij. 'De rest vergat ik helemaal.' 

De wens om terug te keren naar de golfbaan 
In 2023 kwam Richard terecht bij De Corantijn, destijds onderdeel van Leviaan en inmiddels van FourZorg. Hij kreeg daar begeleiding bij zijn herstel. Tijdens een talent ontwikkelprogramma binnen Leviaan kreeg hij scherper wat hij wilde en nodig had om weer aan het werk te gaan. Hij leerde zijn mogelijkheden en valkuilen beter kennen en zette stappen richting werk. 
Richard wist waar zijn hart lag: de golfbaan. Veel golfbanen waren te ver weg, tot hij The International in Badhoevedorp ontdekte. 'Daar is mijn focus volledig op gegaan.' 

'Geef me die kans' 
De weg ernaartoe was niet makkelijk. Niet iedereen geloofde dat deze stap haalbaar was. Richard kreeg te horen dat er nog veel tussenstappen nodig waren. Zelf voelde hij dat anders. 'Het enige wat ik vroeg was: geef me die kans.' Met hulp van mensen om hem heen bleef hij bij zijn wens. Uiteindelijk kwam er een gesprek met de golfclub. 'Na tien minuten zei Dylan, mijn leidinggevende: ik denk dat ik werkkleding voor je ga bestellen.' 
Richard begon eind vorig jaar met re-integreren, eerst één dag per week. 'Mijn lichaam had tijd nodig om aan een nieuwe stap te wennen. Fysiek en mentaal.' Na een tijdje kwam er een tweede dag bij. 

In vaste dienst 
Op 1 april kwam Richard in vaste dienst. Hij werkt nu drie dagen per week. Dat geeft hem structuur, ruimte en vertrouwen. Ook rond het KLM Open draaide hij mee. Met vroege diensten en lange dagen merkte Richard goed waar zijn grens lag. 'De andere jongens gingen nog een biertje drinken. Ik moest naar bed. Ik wist: ik heb mijn slaap nodig.' 
Een belangrijk verschil met vroeger is dat Richard beter weet wat hij nodig heeft. En dat hij dat durft aan te geven. 'Als iets echt niet gaat, dan zeg ik nu nee. Vroeger vond ik dat lastig.' 

Ook zijn leidinggevende geeft hem dat vertrouwen. Richard geeft zelf aan als hij een volgende stap kan zetten. En als het nodig is om een stap terug te doen. 'Jij bepaalt, zei hij. Als jij aangeeft dat het kan, ga ik ervan uit dat het zo is.' Dat vertrouwen betekent veel voor Richard. 

Trots komt niet vanzelf 
Als ik Richard vraag of hij trots is op zichzelf, is hij bescheiden. Voor hem voelt het alsof hij gewoon doet wat nodig is. Pas als hij terugkijkt op waar hij vandaan komt, verandert dat. 'Als ik kijk naar elf jaar geleden, toen ik een zware depressie had, en waar ik nu sta... ja, dan ben ik wel trots. Super trots.' 

Een boodschap voor anderen: 'Begin klein' 
Richard hoopt dat zijn verhaal anderen moed geeft. Vooral mensen die zelf in een traject zitten of het gevoel hebben dat de stap vooruit groot is. Zijn advies is helder: 'Begin klein. Zet een stip op de horizon. Dat kan ook zijn dat je tien minuten buiten wilt lopen. Als dat lukt, probeer je de volgende keer twintig meter verder te gaan. Probeer die stap te zetten. En zoek hulp bij mensen die je verder kunnen brengen.' 
Voor Richard is de stip op de horizon nu duidelijk. Hij wil blijven werken bij The International. Het liefst nog heel lang. 'Het is de bedoeling dat ik hier de komende twintig jaar gewoon zit.' 

Al 40 jaar samen krachtig 
Richard had een stip op de horizon: terug naar de golfbaan. Hij kreeg de ruimte om daar op zijn eigen manier naartoe te werken. Stap voor stap, met oog voor wat hij kan én wat hij nodig heeft. Mensen om hem heen hielpen hem zijn mogelijkheden te zien en gaven hem het vertrouwen om zelf zijn koers te bepalen. Nu staat Richard weer op de golfbaan. Met werk dat bij hem past, met meer inzicht in zichzelf en vertrouwen in wat mogelijk is. 
Dat is de kracht van perspectief. En dat is al 40 jaar samen krachtig.