Twee jaar nuchter: ‘We hebben dit samen bereikt’

‘Zonder Leviaan had ik het niet gered,’ zegt Gerard vastberaden. Zijn woonbegeleider, Lucille, glimlacht: ‘Je hebt dit zélf gedaan.’ Vier jaar geleden begonnen ze samen aan een intens traject. Gerard kampte met een zware alcoholverslaving. Hij is nu ruim twee jaar nuchter. Aan de keukentafel blikken ze terug op wat ze zelf een rollercoaster noemen. 

Gerard vertelt open over zijn verleden. Jarenlang werkte hij in de visserij, wat keihard werken was. ‘Ik werkte soms twintig uur per dag. Toen dronk ik nog mondjesmaat. Het echte drinken begon pas toen ik op mezelf ging wonen en van baan veranderde. Ik werkte in een fabriek en als ik ’s avonds had gedronken, kon ik de volgende dag gewoon werken. Niemand zei er wat van, terwijl ik naar de drank stonk! Een directeur zei ooit lachend: ‘Als ik nu een lucifer aansteek, dan ontplof je!’. Ik noemde het toen mazzel dat ik ermee wegkwam, maar eigenlijk was dat het niet.’ 

Vallen en opstaan 
Het ging bergafwaarts en hulp bleek nodig. De eerste drie jaar stonden letterlijk en figuurlijk in het teken van vallen en opstaan. Gerard belandde geregeld in het ziekenhuis na valpartijen en verwondingen. De situatie werd zo ernstig dat een rechterlijke machtiging noodzakelijk was. Dit heeft zijn persoonlijk begeleider Nadia dan ook begeleid. Lucille blikt terug: ‘We zijn echt bang geweest. De kans dat hij hier niet meer zat, was zo groot.’ 

Kantelpunt: ‘Nu zet ik door’ 
Toch kwam er een kantelpunt. Na opnieuw een val en het overlijden van zijn moeder besloot Gerard dat het genoeg was. ‘Toen zei ik tegen mezelf: nú zet ik door.’ Vanaf dat moment ging het langzaam beter. Hij stopte met drinken, hield zijn huis op orde en kreeg weer grip op zijn leven. Lucille hielp hem daarbij, met opruimen en het onderhouden van de administratie tot het leren omgaan met een mobieltje, een telefoon met grote toetsen. ‘Een seniorentelefoon!’, zegt Gerard lachend.  

Vertrouwen, humor en respect 
Persoonlijk begeleider Nadia werd vervangen door Sylvana. Ook met haar én met Lucille is de band goed. Er is vertrouwen, humor en respect. ‘Het is bijzonder om te zien hoe ver hij is gekomen’, zegt Lucille. ‘De strijd die hij heeft geleverd, het afkicken van alcohol, dat is echt zwaar. Ik begrijp dat hij zegt dat hij het zonder Leviaan niet had gered, maar wij geven alleen een duwtje. Hij houdt vol, ook als hij zich slecht voelt. Dat is zijn kracht. Dat is jouw kracht Gerard!’  Hij valt even stil en zegt dan: ‘We hebben dit samen bereikt.’ 

Trots en een tip 
Gerard heeft rust gevonden in zijn leven. Hij is trots dat hij tijdens de uitvaart van zijn moeder nuchter kon spreken, iets wat hem kracht geeft om vol te houden. Zijn tip voor anderen die met verslaving worstelen: ‘Ga naar een praatgroep. Daar begrijpen mensen elkaar echt.’