Wonen in het Purmerbos

'Ik was jong en naïef. Ik zette klakkeloos mijn handtekening ergens onder, zonder te weten wat mijn rechten waren. Mensen geloofde ik op hun woord', begint Branko zijn verhaal. 'Een samenloop van omstandigheden zorgde ervoor dat ik in een tentje in het Purmerbos terecht kwam. Ik ging als jongetje het bos in en kwam er vijf jaar later als man uit.’

‘Het bos bracht me een vorm van rust en zelfstandigheid die ik nergens anders ervaarde. De natuur is een schone plek. Alle geuren die normaal zijn in de maatschappij, zoals deo en wasmiddel, ontbreken. Geld had ik nauwelijks. Na een tijdje bereikten vrienden van wie ik weleens geld leende hun limiet. Veel vrienden ben ik kwijt geraakt.’

De kracht van overtuigen
‘Ik sliep slecht in het bos. Vooral de winter was moeilijk. Ik leefde van dag tot dag en dacht ‘ik kom hier niet meer uit, ik ga hier sterven’. Maar, de aanhouder wint. Het was een gevecht om aan instanties de waarheid te tonen. En toch moest ik dat ergens mee bewijzen. Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd. Ik leerde de kracht van overtuigen. Uiteindelijk geloofde een ervaringsdeskundige mijn verhaal.’

Een vreemd bed
‘Een dame van Persoonlijk Perspectief deed haar uiterste best een urgentie voor mij te krijgen, maar mijn situatie was niet urgent genoeg. Een contact van haar meldde me uiteindelijk bij Leviaan aan. De winter naderde en het hoofd van de woonlocatie Lisdoddestraat bood me een logeerplek aan. Na twee weken kwam een kamer vrij en ik mocht blijven. Ik moest erg wennen. Vijf jaar lang werd ik wakker met fluitende vogels. Nu hoorde ik auto’s, mensen en telefoons. Ook een bed
was voor mij vreemd. In het begin sliep ik vaak op de grond, omdat ik anders rugpijn kreeg.'

Huisje, boompje, beestje
‘Ik wil graag mijn eigen leven opbouwen en weer wat doen. De regelmaat zal me goed doen. Ik weet niet of ik het ‘huisje,boompje, beestje’-type ben. Een vrouw en kinderen is wel een soort van ideaal. Ik heb veel geleerd van het bos. Over mezelf, hoe het systeem werkt en hoe het zou moeten werken. Met mijn ervaring wil ik mensen helpen en het inzicht vergroten. Om als ervaringsdeskundige aan de slag te gaan, moet ik weer naar school. Misschien heb ik wel een bril nodig als ik weer moet lezen!’

Genieten
‘Het leven kan soms slecht lopen, bijvoorbeeld door het gebrek aan inzicht van instanties. Het is nooit te laat. Hoop is er altijd. Dat wil ik in de toekomst graag uitdragen. Je hebt altijd wel klotemomenten. Ook al heb je een ton schuld. Je leven houdt niet op. Je bent begonnen met niks en eindigt met niks. En in de tussentijd? Genieten van de zon en van de vogels. Het komt goed.’

SitemapDisclaimerColofonSupportPrivacy- en cookieverklaring